"Myśl o nauce: urywki z dziejów nauki, edukacji i szkoleń"
Strona 63
Świat jeśliże dobrze znał te przymioty w tobie, Mógłby nie rok ani dwa czernić się w żałobiePo twym zesciu, lecz poty poki sam stać będzie Niech się twe imię sławi i długo i wszędzie.Ogłoszono z współczesnej XVII-wiecznej kopii rękopiśmiennej zachowanej w rkpsie Bibl. Jag. 59, k. 367—382 pod niewłaściwym i błędnym tytułem: De Valentino Pontano [!] et Grzebski. Tekst przekazu rękopiśmiennego bardzo niestaranny i skażony wielu błędami, które poprawiono; m. in.
Reklama: Specjalista ds. pozycjonowania
wprowadzono poprawną pisownię nazwiska Grzepski w miejsce użytej w rkpsie Grzebski, zgodnie z. tym, jak sam Grzepski się podpisywał (zob. rkps Bibl. Jag. 252, k. 24) i umieszczał swe nazwisko w tytułach wydawanych dzieł. Utwór był przedrukowany dwukrotnie w skróceniu i z nie zawsze trafnym odczytaniem tekstu — raz przez Lucjana Erazma Janiszowskiego w Gazecie Krakowskiej w r. 1802 i po raz wtóry przez A. Grabowskiego w Starożytnościach historycznych, Kraków 1840, I, 457—469.